donderdag 20 januari 2011

Dekentje voor Puck

De deken met bloemen en taarten en knoopjes was af (zie vorige entry) dus nu mocht ik aan het dekentje voor Puck beginnen. Een deken met giraffen, een stofje dat ik besteld had bij VanMarieke.



En daarbij: stofjes uit New York (Purl Bee, no less, dankzij onze New Yorkse logée van vorige zomer), stofjes uit mijn oma's stoffenstapel, stofjes uit mijn eigen stoffenstapel... wat een bont geheel is het geworden.



Er zit ook weer een zakje op de achterkant. Omdat Giraf op de peuterspeelzaal was, wilde Muis wel even in het zakje poseren.



Deze deken is ontstaan door de kleuren van de giraffen als inspiratie te nemen. Het was een hele puzzel om alles te laten kloppen. Uiteindelijk heb ik drie keer vijf blokken gemaakt met als hoofdkleuren "giraf", oranje met witte stippen en groen met roze bloemen. Dankzij mijn schoonzusje heb ik van alle losse stukken een geheel kunnen maken. Zij is zo goed met kleuren!

dinsdag 11 januari 2011

Een dekentje voor H.

Mijn lieve oudste dochter is stiekum ook alweer een lang kind aan het worden. Haar dekentjes zijn dan ook inmiddels te kort. Het was tijd voor een deken die haar hele ledikant kon vullen.


Taartjes en bloemen vormen de rode (roze) draad. De deken is niet doorgestikt, behalve met knopen die ik her en der op de deken heb genaaid. Het was heerlijk om allerlei restjes te gebruiken voor deze deken, bijvoorbeeld de rest van de stof die ik voor haar kerstrok had gebruikt en oude geblokte tafellakens van mijn oma.


Achterop: een zak voor je zakdoek. Maar het kan ook een slaapzak voor Beer zijn.

Er zit trouwens ook nog een knoopsgat zonder knoop verstopt in deze deken. Als we H. en J. verstoppen voor het slapen gaan (dat vinden ze fijn), kan H. onder haar deken vandaan aan ons laten weten waar ze verstopt zit door haar vinger uit het knoopsgat te steken. Dat heeft haar zusje bedacht. Roepen wij dapper: "Waar ben je? Waar ben je nou?", zit zij onder haar dekentje terug te roepen: "Pinger! Pinger!" ("Vinger, vinger"), en dat vingertje steekt dan uit het knoopsgat in haar dekentje.

Ik wist niet dat je een dekentje met liefde kon naaien, maar bij dit dekentje had ik bij elke steek de gedachte "Ik hoop dat ze het mooi vindt, want ik houd zoveel van haar". Dus ik denk wel dat ik dit dekentje met liefde heb gemaakt.

maandag 10 januari 2011

Einde winterslaap



De herfstbaby is gearriveerd. Een tijdje geleden al: zaterdag 2 oktober. Hoera! Een jongen. Zijn zusjes zijn lief voor hem en hij is een zoetje. Slaapt 's nachts lekker door en lacht als een engeltje. Inmiddels krijgen wij zo langzaam aan ook weer de moed om af en toe ons huis uit te komen. Sinds ik weer kan zitten (ahem, vier weken na de bevalling) ga ik weer trouw naar naailes (leve juf Petra) en sinds ik de meisjes ervan overtuigd heb dat hun middagslaapje écht nog geen verleden tijd is, zit ik af en toe ook weer achter de naaimachine. Foto's volgen. Maar eerst deze.


Zoals een wijs man ooit zei: prijs de Heer, want Hij is goed.