zaterdag 27 oktober 2012

Nieuwe buren

Nou ja, nieuw. Niet echt nieuw. Maar op Burendag ontmoetten we elkaar voor het eerst. Met een kopje thee en een kopje koffie en veel lekkere koek en cake. Was het elke week maar burendag. Enne, oh ja,  buurvrouw was drie dagen later uitgerekend. Wow. 
We kregen een geboortekaartje en ik maakte deze vrolijke slinger voor ons nieuwe buurjongetje. En als ik nu 's ochtends uit het raam kijk, dan zie ik 'm bij de buren voor het raam hangen, en ben ik kei-trots. Deze overbelichte foto is 's avonds laat genomen (oh ja joh) en natuurlijk had ik ook tot overdag kunnen wachten, ware het niet dat ik de dag na het maken van deze slinger een HEEL WEEKEND VOOR MEZELF had daar wilde ik zo snel mogelijk mee beginnen. Zoals iedereen zal begrijpen. Stoffen van de markt, van Jo-Ann (USA, jaja), Oilily en een biasbandje uit de stad.

vrijdag 26 oktober 2012


 Van ons fantastische nieuwe tafelzeil (keukentafel), dat ook een erg fijne achtergrond biedt voor veel huis-tuin-en-vooral-keuken-kiekjes, maakte ik een slab. De slab is voor de baby van Tiny's juf. Voor de juf "kiekeboe" kan zeggen zal ze behoefte hebben aan een slab-met-vangnet. Puck mocht poseren met de slab in standby -
en Tiny mocht demonstreren hoe je er de uitgespuugde korstjes weer uit kunt plukken.

woensdag 24 oktober 2012

Laatste x MacD's

Laatste x MacD's? Waarom? Wordt het Circus vegetarisch? Zijn wij tegen globalisering? Was het er niet gezellig? Driewerf neen. Nou ja dat vegetarisch zijn wij natuurlijk al een beetje, maar dat is een zijspoor (joh). Laatste x MacD's omdat de kinderen het niet lekker vinden. Werkelijk. Of om met onze vriendelijke oudste dochter te spreken: "Ik vind het helaas niet zo lekker". 
De ballonnen vielen wel in de smaak. En het was ook best leuk. Maar de volgende keer dat ik niet de puf/inspiratie/tijd heb om fatsoenlijk te koken, serveer ik gewoon hagelslag- tosti's.  Krijgen ze in ieder geval nog iets binnen van die befaamde maar onderschatte groente, de cacaoboon, en eten ze waarschijnlijk een stuk beter.

Oh ja, het vestje van Tiny is voorgeknipt en gesneden door mijn onvolprezen naai- juf Petra, en in elkaar gezet door mij.

maandag 22 oktober 2012

Mijn stoere zoon

Hier is 'ie. Mijn stoere zoon. 
Gaat het liefst naar buiten met zijn zonnebril, kikkerschoenen en zijn roze potloodje. Laatst zat hij zelfs met een notitieblok en pen in de kinderwagen, druk krassend aantekeningen te maken. Toen had hij trouwens geen schoenen aan, die was ik vergeten aan te trekken. Wat hem er niet van weerhield om op zijn sokken door de speeltuin te sprinten. Gelukkig waren er geen andere ouders in de buurt (op dat moment. Wel later, toen hij met natte zwarte sokken vooruit gestoken in de kinderwagen zat). To the point: natuurlijk zit hij ook graag in de kar met zijn slouchy beanie op zijn bolletje. Hier thuis noemen we dat "de hangmuts". Dat klinkt  net zo vreemd als "slouchy beanie". Zeg het maar eens tien keer na elkaar.

Zie voor meer stoere zonen Anu Miki.

zaterdag 20 oktober 2012

Bloementas

Opeens was het bijna zover en was er weer een uitgerekende baby héél dichtbij. Als de wiedeweer maakte ik thuis en op naailes een tweede exemplaar van de vrolijke Amy Butler- tas. 
Precies was elke moeder nodig heeft: supervrolijke stof die je bijna doet vergeten dat je die nacht eigenlijk níet geslapen hebt, vanochtend een klein beetje ondergespuugd werd op een plek die je 's avonds pas op je shirt zult ontdekken en vannacht waarschijnlijk even slecht zult slapen als de nacht ervoor en erna.
Er zit een fijne, rode, niet-te-missen deelbare rits in. Zo'n rits die snel opengaat op het moment dat je NU een nat doekje nodig hebt. Of een speen. Of een zonnehoedje. Noem maar op. Ook met héél kleine oogjes (slaapgebrek) kan je deze rits goed zien. Ik heb grote bewondering voor moeders met erg kleine kinderen. Gelukkig worden kleine kinderen snel groot.
Tenslotte de binnenkant: een rustgevend lichtblauw met wit, afgemaakt met een elastiekje in de rand. Alles kan erin. En zo niet, dan maak ik er nog wel eentje bij.