zaterdag 20 oktober 2012

Bloementas

Opeens was het bijna zover en was er weer een uitgerekende baby héél dichtbij. Als de wiedeweer maakte ik thuis en op naailes een tweede exemplaar van de vrolijke Amy Butler- tas. 
Precies was elke moeder nodig heeft: supervrolijke stof die je bijna doet vergeten dat je die nacht eigenlijk níet geslapen hebt, vanochtend een klein beetje ondergespuugd werd op een plek die je 's avonds pas op je shirt zult ontdekken en vannacht waarschijnlijk even slecht zult slapen als de nacht ervoor en erna.
Er zit een fijne, rode, niet-te-missen deelbare rits in. Zo'n rits die snel opengaat op het moment dat je NU een nat doekje nodig hebt. Of een speen. Of een zonnehoedje. Noem maar op. Ook met héél kleine oogjes (slaapgebrek) kan je deze rits goed zien. Ik heb grote bewondering voor moeders met erg kleine kinderen. Gelukkig worden kleine kinderen snel groot.
Tenslotte de binnenkant: een rustgevend lichtblauw met wit, afgemaakt met een elastiekje in de rand. Alles kan erin. En zo niet, dan maak ik er nog wel eentje bij.

1 opmerking: