zaterdag 11 mei 2013

We marked the event

Het lijkt alweer een hele tijd geleden, maar er is slechts drieëneenhalve maand versterken sinds dit moment: 
 kinderen en man voor de digi-buis, die twee in pyama vrijwillig, die grote daar rechts niet helemaal vrijwillig, om te kijken naar de aankondiging van (toen nog) koningin Beatrix dat zij afstand zou doen van de troon. Mijn man is anarchist republikein. Daar kan hij ook niets aan doen. Het is één van de weinige dingen die hij en zijn schoonmoeder gemeen hebben. Ze lachen hartelijk om het koningshuis en drinken er nog een glaasje op, terwijl mijn moeder Blauw Bloed aanzet. "Voor de jurken! Niet voor de koningin".

Korte tijd na de aankondiging werd ook verzonnen door een nationaal comité dat er op de basisscholen koningsspelen zouden worden gehouden. Een soort sportdag, maar dan in oranje T-shirts. Mij persoonlijk klinkt dat niet heel feestelijk in de oren, maar mijn kinderen vinden dat soort dingen heel leuk. Aangezien er twee stuks op de basisschool zitten, en aangezien er quasi vrijblijvend meegedeeld werd (in een oranje brief, nota bene) dat de dress code rood-wit-blauw was (kleuters hé, kleuters - ddddddress code- 'wat is dat mama? - enzovoort), voelde ik mij wel geroepen om voor de dames blouses te naaien. Ik begon bij Puck.
Stof van Jan Sikkens, knoopjes van Singer Fels, achterkantje in twee kleuren. Dat kwam zo, er was niet genoeg stof voor een heel achterpand. Dus: achterpand opgedeeld, bovenste stuk in rood ruitje en onderste stuk in Delfts blauw motief. Wow! Dat is heel goed uitgepakt! Véél leuker dan een heel blouse in blauw. Hier zie je de achterkant op de rug van een boos weglopende Puck.

Om onduidelijke redenen krijg je niet altijd je zin. Dat lijdt tot stampvoeten en huilbuien. Onze Puck zit op het moment in een [...] fase. Ik zou lastige fase kunnen schrijven maar dat is pedagogisch niet correct. Het is waarschijnlijk een zeer nuttige fase die ertoe leidt dat de kleuter zich losmaakt en grenzen ontdekt en de eigen stem ontwikkelt en ook de volumes van die stem goed onderzoekt. Hoog, laag, brom, fluister, hard, harder, hardst. Laten we het erop houden dat Puck in een pedagogisch noodzakelijke fase zit en dat haar moeder in een lastige fase zit. Daardoor. Tegelijkertijd. We gaan verder.

Dit is de achterkant van Tiny's blouse. Dat is, in tegenstelling tot Pucks blouse, dat meer een Chinees model is (ahem, zelf ontworpen, kuch kuch), echt een cowboyhemd. De basis komt uit de Ottobre zomereditie 2012, maar de kraag is - extra puntig - van mij. Hier ook weer stof van Jan Sikkens, knoopjes en piping van Singer Fels hier ter plaatse. Dit is ook een superleuke blouse geworden! En Tiny wilde het ook gewoon aan! In tegenstelling tot een ander lief meisje, waar ik ook echt dol op ben, maar dat 's ochtends vroeg luid verkondigde die lelijke blouse níet aan te willen. Auw.
Ook bij het eten van de oranje gebakjes kleurde de blouse mooi als achtergrond, zie hier:

Al deze foto's zijn trouwens genomen op Kroningsdag. Eerst was ik niet van plan om voor Broertje B. ook nog een shirt te maken, tot de peuterspeelzaal heel lief aankondigde dat er- ookal was er voor de peuterspeelzalen geen officieel koningsspel-plan- bij hen ook vanalles gevierd zou worden, inclusief oranje limonade. En dat de peuters ook versierd mochten komen. In rood-wit-blauw, natuurlijk. Dus. Er was nog stof en er was nog piping en er was ook nog een versleten Hema-overhemd van P. Zie hier het resultaat op mijn prachtige Fries-Zeeuwse zoon.

 Zoon en man stortten aan het eind van de dag helemaal in en zochten rust bij elkaar, onder een dekentje.
 Zoon knapte daarna weer op en begon aan het laatste stukje oranje rol, lekker voor op het bankje naast opa.
 Hier nog een shot van Tiny met de jachthoorn van haar overgrootvader:
 Puck met de tekening waar ze supertrots, "echt bere-trots" op was:
 De dames samen in de boomgaard:
 En oh! Iedereen is netjes aangekleed! Niemand zit onder de vlekken! Dit is het moment! Daar staan we dan! Een familie-portret!!! Nee, twee! Drie!!!


Al met al heeft die hele abdicatie-toestand een gedenkwaardige dag opgeleverd. Gezelligheid. Heerlijk eten en lekker gebak (van oma). Mooie blouses. Familieportretten, waarop we -grotendeels- in zelfgemaakte kleren, allemaal onszelf zijn. En tenslotte de realisatie dat niet onze lieve dochter, maar ikzelf in een lastige fase ben geraakt. Zo kunnen we verfrist weer verder, op naar de lente. Leve de koning! 

3 opmerkingen: